پرچم رسالت و در زمان امامت خود ، و در كنار ياران برگزيدهء پيامبر . امام حسن نيز با معاويه به رويارويى برخاست و به خاطر مصلحت مسلمانان دست از جنگ برداشت . امام حسين هم نخست با تمسك به روشهاى صلح جويانه با معاويه رو به رو شد ، سپس در برابر فرزند نا بكارش يزيد ، دست به شمشير برد تا آنكه مظلومانه به شهادت رسيد . ديگر ائمه نيز هر يك به طور غير مستقيم و با به كارگيرى روشهاى گوناگون ايفاگر نقشهاى سياسى خود بودند ، حال آنكه شرايط عمومى دوران امام سجّاد ، به‌خاطر عواملى كه بعداً به‌بيان آنها خواهيم پرداخت ، اقتضا مىكرد كه آن‌حضرت بيشتر به دعا و نيايش پروردگار روى آورد . از اين رو زندگى امام سجّاد عليه السلام تابلويى است كه به نور پروردگارش درخشان شده و تجلّى خيره كنندهء ايمان خالص و عشق شديد به خداوند و عبادت وبندگى اوست . هنگامى كه صفات امام على بن الحسين عليهما السلام را از زبان امام باقر عليه السلام مىخوانيم ، پى مىبريم كه ولايت خدا و ولايت اوليايش يعنى چه ؟ وچرا اين همه بر آن تأكيد شده است ؟ و چگونه زندگى امام سجّاد پرتويى از اين نور الهى است ؟ امام پنجم حضرت محمد باقر مىفرمايد : « على بن الحسين عليهما السلام در هر شبانه روز هزار ركعت نماز مىخواند چنان كه امير مؤمنان عليه السلام مىخواند . پانصد درخت خرما داشت و پاى هر درخت دو ركعت نماز مىگزارد و چون به نماز مىايستاد رنگ سيمايش دگرگون مىشد . در نماز مانند بنده‌اى كه پيش فرمانرواى بزرگى ايستاده ، مىايستاد